آبان ۴م ۸۸

آسیب دیدگی در ورزش والیبال

 

شایعترین آسیب مزمن در والیبالیست ها التهاب تاندون کشککی شایعترین آسیب مزمن است که به صورت درد و التهاب در قطب تحتانی کشکک در محل اتصال تاندون کشکک نمود پیدا می کند. کندرومالاسی کشکک( نرم شدن غضروف آن و مستعد شدن به سائیدگی و آسیب مفصل ) ، بیماری Osgood-Schlatter ( کنده شدن یا التهاب قسمتی از توبروزیتة استخوان تیبیا در اثر کشیده شدن های مکرر توسط عضله چهار سر رانی که به این ناحیه اتصالدارد ) و نیز سندرم درد کشککی – رانی هم از سایر آسیب های شایع هستند.
پیچ خوردگی حاد مفصل مچ پا ، شکستگی های تنشی در استخوان تیبیا یا استخوانها ی متاتارس ، التهاب تاندون آشیلب، التهاب فاشیای کف پایی، سندروم تونل تارسال ( مدرگیری عصب تیبیال خلفی در ناحیه پا که با علائم درد و بی حسی کف پا تظاره می کند) و التهاب بورس خلف استخوان پاشنه از جمله این صدمات هستند
شکستگی تنه استخوانهای متاتارس خصوصا در انگشتان سوم و چهارم برای درمان ، عضو آسیب دیده گچ گرفته می شود پس از بهبود ، تمرین با وزنه در حد تحمل مصدوم و تا جایی که درد ایجاد نشود، آغاز خواهد شد.
پیچ خوردگی مفصل Facet‌( قسمتی از اتصالات بین مهره ای ) در ناحیه قفسه صدری شایعترین آسیب در این ناحیه است ، از آنجایی که این ورزشکاران حرکت جانبی سریعی انجام میدهند ، چرخش تنه و اندام فوقانی ، مفاصل یاد شده را در معرض نیروهای جابجا کننده قرار میدهد. درد عضلانی ، اسپاسم و محدودیت حرکت در تعاقب این آسیب ایجاد خواهد شد.
شکستگی استخوانهای کف دست ، انگشتان و ایجاد انگشت Mallet‌( در این عارضه بر اثر ضربه مستقیم توپ و خم شدن ناگهانی بند آخر انگشت ، تاندون راست کننده از محل اتصال آن به قاعدة بند آخر پاری می شود و در نتیجه بند آخر انگشت به شکل خمیده در می آید که به طور ارادی صاف نخواهد شد ). از جمله دفاع روی ترو رخ می دهند.
گاهی در طی یک مسابقه طولانی مدت ، بازیکنان بین ۵/۱ تا ۳ کیلوگرم وزن از دست می دهند که بیشاز مقدار مایعی است که ورزشکار توانایی جبران آن را دارد پس لازم است علاوه بر نوشیدن آب پیش از شروع مسابقه ، در طی مسابقه و هر ۱۵ دقیقه یکبار حدود ۱۵۰ تا ۳۰۰ سیسی آب بنوشیند . آب بهترین مایع برای جایگزین کردن حجم مایع از دست رفته است و به سرعت جذب میشود.
آتروفی یا تحلیل عضلانی در عضله اینفرا اسپیناتوس ناشی از آسیب عصب سوپرالسکاپوالار به طرز چشمگیری در والیبالیست ها دیده شده است  . بیمار در تبالای کتف احساس درد تخواهد کرد.اگر استراحت و درمان محافظه کارانه مؤثرنباشد برداشتن فشار از روی عصب با کمک جراحی موفقیت آمیز خواهد بود.
اقدامات اولیه در آسیب های ورزشی
اقدامات اولیه درمانی در آسیبهای ورزشی شامل مراحل زیر است :
۱- محافظت و پیشگیری از آسیب بیشتر مثلاً با استفاده از وسایل کمک ارتوپدی
۲- استراحت که بسته به نوع آسیب از فرم مطلق آن تا استراحت نسبی را شامل می شود.
۳- استفاده از یخ سبب کاهش درد،تورم و التهاب می شود.
۴- فشار که اگر همراه با یخ استفاده شود سبب محدود شدن تورم خواهد شد.
۵- بالا نگه داشتن عضو آسیب دیده نسبت به سطح قلب سبب تسهیل تخلیه وریدی از ناحیه مربوطه می شود.
۶- عمل های محافظتی که در مواقع آسیب جزیی و بدون علامت ورزشکار استفاده میشود مثلاً استفاده از بانداژ برای پیچ خوردگی مختصر مچ پا.
استفاده از اصول فوق در چه زمان و توسط چه کسانی صورت می پذیرد؟
روش های بالا در برخورد اولیه با آسیب های حاد اسکلتی-عضلانی بکار می روند.
آشنایی با آنها برای ورزشکار،مربی،پزشک تیم و هر فرد دیگری که مسوول درمان و برخورد ابتدایی با آسیب باشد لازم است.
چه میزان استراحت کافی است؟استراحت نسبی در چه مواقعی تجویز می شود؟
طول مدت استراحت وابسته به شدتِ آسیب است.مشخص است که هر چه شدت آسیب بیشتر باشد،مدت استراحت هم بیشتر خواهد بود.وقتی یک آسیب چندان شدید نباشد،استراحت نسبی توصیه می شود.هدف از استراحت نسبی آن است که فرد ورزشکار علی رغم وجود آسیب بدون علامت باقی بماند،هر چند تا حدودی تحرک خود را حفظ کرده است.
فایده استفاده از یخ در برخورد با آسیبها چیست؟آیا گرما هم موثر واقع میشود؟
یخ سبب کاهش خونریزی،تورم،التهاب،نیازهای متابولیک ناحیه مجروح،درد و نیز اسپاسم عضلانی میشود.اما گرما به نوبه خود دارای فایده نیست و جز در مورد کاهش اسپاسم عضلانی،سبب افزایش موارد نامبرده هم خواهد شد.گاهی توصیه می شود که دوره های متناوب استفاده از گرما و یخ اعمال شود.یعنی عضو را ۱ تا ۲ دقیقه از یخ استفاده کنند.بر اساس شدت تورم عضو این نسبت قابل تغییر است.هر چه آسیب حادتر باشد،از مدت گرم کردن کاسته خواهد شد.
 روش صحیح ماساژ دادن با یخ چگونه است؟باید چه مدت زمانی طول بکشد؟آیا روشهای دیگری هم برای استفاده از یخ وجود دارد؟
از نحوه تهیه یخ شروع میکنیم:در یک لیوان یکبار مصرف آب ریخته و میگذاریم یخ بزند.سپس لیوان را از وسط بریده و باقیمانده قالب یخ را برای مدت۶۰ تا۹۰ ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا ۵/۱ سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد.حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم.این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط،۷ دقیقه و در نواحی بزرگ تا۱۰ دقیقه طول خواهد کشید.
غوطه ور کردن عضو،در آب یخ هم موثر است.اما تحمل آن برای مصدوم سخت است به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت.به عنوان قانونی کلی،در طی یکساعت میتوان ۲۰ تا۳۰ دقیقه(حداکثر)از یخ استفاده کرد و حداقل ۳۰ دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت.مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد،باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.
خصوصیت باندهای فشاری چیست؟
این باندها را از دیستال عضو به پروگزیمال می پیچند،به طوری که در هر دور نصف پهنای دور قبلی را بپوشاند.فشار الاستیکی که اعمال میشود سبب کاهش تورم خواهد شد.البته بانداژ نباید آنقدر محکم انجام گیرد که در بازگشت خون وریدی به طرف قلب اختلالی ایجاد کند.در مورد باندهای الاستیک تا توان بالقوه کشش باند کافی خواهد بود.باندهای الاستیک برای آسیبهای حاد اندام تحتانی مناسب نیستند،چون قابلیت محافظت اندکی ایجاد میکنند.
اصول برخورد با ورزشکاری که شدیداً آسیب دیده و حال وخیمی دارد چیست؟
در ابتدا توجه معطوف به مجاری هوایی مصدوم خواهد بود.هر گونه انسداد یا مانعی را باید بر طرف کرد.در هنگام این بررسی ها باید مراقب آسیب ستون فقرات گردنی نیز بود.
در مرحله بعد به نحوه تنفس مصدوم دقت میشود.در صورت نیاز میتوان از تنفس مصنوعی و اکسیژن کمکی استفاده کرد تا تنفس خود بخودی و منظم برقرار شود.اینک نوبت بررسی گردش خون فرد است.نبض شریان کاروتید از لحاظ کیفیت،تعداد و ریتم لمس خواهد شد.در صورت فقدان این نبض یا نبض رادیال باید عملیات احیاء قبلی عروقی آغاز گردد.یا همان مرحله ارزیابی مختصر عصبی که سطح هوشیاری،اندازه و واکنش مردمکها به نور،حرکات چشم و پاسخ های حرکتی مصدوم را شامل میشود.به معنی مشاهده اندامها و سایر قسمتهای بدن است تا از وجود هرگونه خونریزی،شکستگی یا خون مردگی آگاه شویم.