تا به آن لحظه آخر که اجل می رسدم

تا به اوجی که عاشق دارد

با تمام تپش سینه خود دوست می دارم

من تو را هم چو بهار با لطافت با مهر

با صنوبر با یاس با شقایق با گل

همنوا می خواهم

* * *
وقتی تو نیستی
نه هست های ما
چونانکه بایدند
نه باید ها…

هر روز بی تو
روز مبادا است !

زندگی من رودی است که در آن ماهی نمی رقصد

زندگی من مرواریدی است که اشک من در آن خلاصه می شود

زندگی من مدادی است که روی هیچ دفتری نمی نویسد

زندگی من آهی است که از قلب شکسته ام سر بر آورده است

زندگی برای من غروبی است که طلوع ندارد

زندگی من جان دادن تدریجیست

بر سپیده ضربه های چاقو را

خیال سنگی، شهر،

وقتی که بال بر بلاد کلاغ می‌زنم

چشم من از مضراب

می‌ریزد و گوشم

چند قطره خون می‌شود

کی غبار از جای خالی بر می‌دارد ؟

و همراهی که تو نخواهی شناخت

غمی که گاهی اوقات بر دلت چنگ می‌اندازد

و تو دلیل آن را نمی‌فهمی

باغبان باغ آرزوهای تو که خود را میان درختان باغ خوشبختی‌ات پنهان نموده‌ام

و تنها، از دور دلخوش‌ام به شادی‌ات.

من در تمام طول روز در کنارت آمده‌ام

و در تمام شب به یادت نوشته‌ام

و بر بالینت صمیمانه به تو نگریسته‌ام

صورتم را بر روی قلبت و دستانت را بر صورتم گذاشته‌ام

و تو این را نمی‌دانی

من همیشه، همه جا با تو بوده‌ام و با غم و اندوه تو گریسته‌ام

بی‌آنکه تو را برای خود بخواهم و از تو متوقع باشم…

به توگفتم:”بهترین جواب راکودکی به این سوال داده که بدون کم وکاست آن رابرایت میگویم”

کودک گفته بود:”دراولین ملاقات آدمهافقط به هم دروغ میگویندومعمولا همین کاربه اندازه‌ی کافی علاقه مند شان میکندتاسراغ ملاقات دوم بروند”

یادت هست؟دیگرادامه ندادیم،ولی ایکاش پیش می آمدومیگفتم که سوتفاهم بیش ازهرچیزی حتی دروغ گفتن سبب فروریزی دوستی ها میشود،کافیست دقت نکنی وتفاوت بین چقدروچه تعدادراتشخیص ندهی.ببین درگفتارزیرچه تفاوت فاحشی بین چقدروچه تعدادوجودداردمن درپیامک زیرنوشته بودم چقدروتوفهمیدی بودی چه تعداد.

“به من بگوچقدردوست داری تابه توبگویم چقدرخوشبختی”

اگرچقدرقیدمقداروچه تعدادقیدتعدادباشد.معنی گویش من میشودکه به من بگوچقدردنیارادوست داری تابه توبگویم چقدرخوشبختی وقتی توچقدررابه جای چه تعدادمیگیری معنی این میشودکه به من بگو چه تعداددوست داری تابه توبگویم چقدرخوشبختی.واین نمونه‌ی بارزسوتفاهم است.

برای درک فاجعه ای که سوتفاهم بوجودمی آوردبایدبروی سوتفاهم آلبرکاموراهم ازبنیان بخوانی بفهمی،ولی دیرنشده؟نه،چون آدمی بفهمدوبمیرد(دورازجان تو)بهتراست تانداندوبمیرد.به هرحال ما اگرندانستیم چراآمدیم بایدبدانیم چرامیرویم.اگربرای آمدن بهانه ای نداشته ایم برای رفتن بهانه فراوان است.

لام تا کام حرفی نخواهم زد.

بگذار کسی نداند که چگونه من به جای نوازش شدن، بوسیده شدن، گزیده شده ام.

بگذار هیچ کس نداند، هیچ کس ! و از میان خدایان، خدایی جز فراموشی بر این همه رنج آگاه نگردد.

اگر چه همه توان تو نتوانستن باشد .

اگر بگذارند

چشم مخصوص تماشاست

اگر بگذارند

من از اظهار نظرهای دلم فهمیدم

عشق هم صاحب فتواست

اگر بگذارند………..

تمام تن شدم زخمی ز تیغ همقطارانم

خداوندا نجاتم ده از این تکرارِ تکراری

از این بیداد دشمن را بجای دوست پـنداری

هیچ با من نیست در این ویرانه ی دنیا

در این نامردی ایام ، در این غمخانه ی دنیا

هیچ با من نیست در این آغازِ بی پایان

ز راه مرگ هم برگشتم ، که مردن هم نبود آسان

همانهایی که می گفتند همیشه یار من هستند

به هنگام نیاز افسوس به رویم دیده بر بستند

گله هایت قاصدی را نمی یابی و آن گاه است که چشمانت را

گواهی بر بی وفایی قلم میکنی و شاید هم دلت و شاید هم

بی وفایی روزگار !

چشمانم ببارید ! که روزگار ٬ روزگار بی وفایی است و من چه کودکانه

قلم را بهانه میکنم . من در راه گلایه هایم هیچگاه از هیچ گله داری

کم نمی آورم ! دلکده ی من فقط گله میکند … چون روزگار٬روزگار گله

است .من از آسمان گله میکنم ٬ از زمین و زمان گله میکنم و بگذارید

در یک جمله خیلی صریح بگویم من از همه گله میکنم و از تو …

من از من زیاد گله میکنم ٬ میگویی چرا ؟!

- به خاطر این همه گلایه که دارم از من گله میکنم !

دلم ٬ دلی گله دار است .

روزگار! به گوش باش … من روزی در دادگاه هستی از تو شکایت

میکنم … !!!

تو به من گفتی:هرگز هرگز

سخنی سرد و درشت و مرا

غصه این هرگز کشت…

من ندانم که کی ام

من ندانم که چی ام

من فقط می دانم

که تویی…

امیدوارم عشقم هر جا هست خدا نگهدارش باشه

الان دیگه می دونی کار درست چیه … از قرمزی چشمهات می دونم که خیلی با خودت کلنجار رفتی که تصمیم درست رو عملی کنی . سخته می دونم ، اما بهترین کاره …

پایان تلخ بهتر از تلخیه بی پایانه

صدای سکوت که از اون ور کوه های دور دست میاد

اره صدایی که همه چیز رو میگه بدونه این که گوشی رو و کسی رو به خودش جبل کنه

من صدای اون رو دوست دارم

خیلی دل نوازه مثل صدای تار روی تاخچه عمو جان

صدای اونم مثل صدای خسته گنجشککه

منم میخوام صدام رو مثل اونا از همه بگیرم

میخوام فقط تو .. فقط فقط تو که

صدای سکوت رو میشنوی

منو بشنوی و حسم کنی

پس به ندای سکوت من پاسخی بده

ودستهایمان در اشتیاق گرمی دستهای هم می سوخت

فاصله میان ما…

حرمت عشق بود……………….